آخرش موفق شدم گواهینامه رانندگیم رو بگیرم. حوزه امتحانی ویک رود مورولبارک اونایی که ملبورن هستین با نیکل امتحان بدین آدم مثبت تریه.اما خب شانسیه با کی بیفتی..

به نظر من لبخندهای دختران اوزی بر حسب عادت فرهنگی است و نه برای نشان دادن محبت.در ماه اولی که اومدم ملبورن بر حسب عادت همیشگی ایران که قلیان میکشیدم یک یا دو کافی شاپ که قلیان دارند در سنت کیلدا پیدا کردم.دخترخانمی که برام قهوه و قلیان میاورد همیشه به من لبخند میزد.دفعه سوم که رفتم و این لبخند تکرار شد شماره موبایلم را نوشتم وبهش دادم و گفتم دوس دارم بیستر آشنا بشیم چند روز بعد زنگ زد و هم رو مرکز شهر دیدیم .دو مرتبه دیگه بعد رفتیم بیرون اما به محض اینکه به ایشون گفتم من مهاجر تازه واردم و بیکارم رفتار این دختر خانم 180 درجه عوض شد و این خیلی چیزها رو نشون میده که در همه جوامع مادیات حرف اول رو میزنه من جمله ایران اما مزیت اینجا نسبت به ایران این هست که این بنده های خدا مثل برج زهر مار نیستند!

Shame on Australian government

Aussie + HSC = Project manager

Aussie + TAFE = General manager

Migrant + Masters = Labourer

Migrant + PHD = Taxi driver

دوستان ایرونی مقیم ملبورن ، اگر هنوز غرق در مسایل زندگی

خودتون نشدین :

در حمایت از جنبش وال استریت و جنبش های ضد استبدادی

در خاورمیانه ، رفع تبعیض جنسیتی زنان و  همجنسگرایان،

مبارزه با سرمایه داری و حکومت یک درصد  جامعه بر 99 درصد

 دیگر از ساعت 10 صبح تا 10 شب روز های جمعه در ملبورن

میتوانید در تقاطع خیابان سوانستان و کالینز به جمع معترضین

 بپیوندید  و در مباحث آزاد شرکت کنید.

http://occupymelbourne.org/about/

 

امروز که از کتاب فروشی و یک مصاحبه نسبتا موفق شغلی جهت بازاریابی

نغمه ی روسپی

بده آن قوطی سرخاب مرا

تا زنم رنگ به بی رنگی خویش

بده آن روغن ، تا تازه کنم

چهره پژمرده ز دلتنگی خویش

بده آن عطر که مشکين سازم

گيسوان را و بریزم بر دوش

بده آن جامه ی تنگم که کسان

تنگ گيرند مرا در آغوش

بده آن تور که عریانی را

در خَمَش جلوه دو چندان بخشم

هوس انگيزی و آشوبگری

به سر و سينه و پستان بخشم

بده آن جام که سرمست شوم

به سيه بختی خود خنده زنم :

روی این چهره ی ناشاد غمين

چهره یی شاد و فریبنده زنم

وای از آن همنفس دیشب من-

چه روانکاه و و تانفرسا بود

ليک پرسيد چو از من ، گفتم :

کس ندیدم که چنين زیبا بود !

وان دگر همسر چندین شب پيش

او همان بود که بيمارم کرد :

آنچه پرداخت ، اگر صد می شد

درد ، زان بيشتر آزارم کرد .

پُر کس بی کسم و زین یاران

غمگساری و هواخواهی نيست

لاف دلجویی بسيار زنند

ی لک جز لحظه ی کوتاهی نيست

نه مرا همسر و هم بالينی

که کشد دست وفا بر سر من

نه مرا کودکی و دلبندی

که برد زنگ غم از خاطر من

آه ، این کيست که در می کوبد ؟

همسر امشب من می آید !

وای، ای غم، ز دلم دست بکش

کاین زمان شادی او می باید !

لب من - ای لب نيرنگ فروش -

بر غمم پرده یی از راز بکش !

تا مرا چند درم بيش دهند

خنده کن ، بوسه بزن ، ناز بکش !

سروده سیمین بهبهانی